Έγραψαν… / They wrote…

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ

Η ζωγραφική της Δώρας Κεπερτή…

Ένα όμορφο ταξίδι με το μαγικό χαλί των χρωμάτων [...] Στιγμιότυπα από την καθημερινότητα στο σπίτι, την αγορά, το δρόμο, τον κήπο αποτυπώθηκαν μ’ ένα τρόπο εκφραστικά γοητευτικό, με χρωματικούς τόνους απαλούς, που επιτρέπουν μια ιδιαίτερη επικοινωνία ανάμεσα στο θεατή και το έργο. [...]

[...] ταξιδεύει σ’ ένα χώρο πέρα από την ελληνική και κυπριακή πραγματικότητα. Ζωγράφος των προσωπικών βιωμάτων, καλλιτέχνης με μια ξεχωριστή αισθαντικότητα καταθέτει τις εμπειρίες της από τα ταξίδια της στην αραβική χερσόνησο. Αποτυπώνει μ’ ένα τρόπο περίτεχνο, τον εκσυγχρονισμό και την αλλαγή, τη συνάντηση της προόδου με την παράδοση, της Δύσης με την Ανατολή. Εικόνες από τον αραβικό κόσμο, λουσμένες στο λαμπερό φώς και στα χρώματα της ερήμου και της θάλασσας. [...]

[...] με την παρουσία της καμήλας, του ζώου της ερήμου, συμβόλου της υπομονής και της αντοχής, η Δώρα Κεπερτή επαναφέρει την καμήλα στην κυπριακή ζωγραφική. [...] Η καμήλα στους πίνακες της Δώρας Κεπερτή δεν είναι φολκλορική αποτύπωση. Είναι αναγωγή στην ιστορία των λαών της Αραβίας, είναι το δέσιμο της παράδοσης με τη σύγχρονη ζωή, είναι το στίγμα του ταξιδιού της. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της καμήλας της είναι η σχέση της με τον περιβάλλοντα χώρο. [...] είναι απόμακρα παρούσες στο σύγχρονο αστικό τοπίο του νέου αραβικού κόσμου. Είναι μια μικροεραλδική παρουσία που εκφράζει μια ευαίσθητη προσέγγιση για το ζώο και τη συνάρτηση του με την ιστορία του τόπου.

Τα έργα αυτού του τελευταίου κύκλου της δουλειάς της καταγράφουν το αραβικό της ταξίδι. Χωρίς να εγκαταλείπει την προσωπική της γραφή που κάνει τα έργα της να ξεχωρίζουν, τον αφαιρετικό ανθρωποκεντρισμό με τις ανώνυμες φιγούρες που διαγράφουν πάντα ένα οικείο πρόσωπο, τις χρωματικές αντιθέσεις με τα φωτεινά και ανοιχτά χρώματα, το πράσινο, το κόκκινο, το ροζ, το γαλάζιο στα οποία έρχεται να προστεθεί απλόχερα το κίτρινο ως ανταύγεια του χρυσού της ερήμου και του ήλιου που λάμπει στην άμμο, προχωρεί τον προσωπικό της εξπρεσιονισμό στην χρωματική αφήγηση στιγμών στο ζωολογικό κήπο, στο πάρκο, στην αυλή και στο σπίτι, όπως τις έζησε μέσα από ένα ωραίο ταξίδι. Χρωματικές εντάσεις, συνθέσεις όπου τα οπτικά επίπεδα αποδομούνται και αναπλάθονται, ζώα και ανθρώπινες φιγούρες συνθέτουν αποτυπωμένες συνειρμικές αναφορές και αναγωγές στη χαμένη αθωότητα και στην ανάγκη για μια αισιόδοξη ενατένιση της ζωής. [...]

2005, Γιώργος Γιωργής (πρώην πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα και Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου)

TRAVELING SOUTHEAST

The painting of  Dora Keperti…

[...] is a beautiful journey on the magic carpet of colors. [...] Moments from daily life at the house, the market, the road, the garden were imprinted in a charming way, using soft color tones that allow a distinctive interaction between the viewer and the artwork. [...]

[...] takes us on a journey beyond Greek and Cypriot reality. A painter of personal experiences, an artist with that extra touch of sensitivity, Dora Keperti presents her experiences from her travels in the Arab Peninsula. She manages to include, in a very artistic way, modernization and change, the coming together of progress with tradition, the meeting of East with the West. Images from the Arab World that radiate the bright light and the colors of the desert and the sea. [...]

[...] the presence of the camel, the animal of the desert, a symbol of persistence and endurance. Dora Keperti brings back the camel into Cyprian painting. [...] The camel in Dora Keperti’s paintings is not a plain folklore impression. It travels us to the history of the Arab nations, it is the link between tradition and contemporary life, it is the mark of its journey through time. A major characteristic of the camels is its relation with the surrounding area. [...] They are distantly present in the contemporary urban environment of the new Arab World. It is a micro-heralding presence that reprensents a sensitive approach towards the animal and its connection with life and the history of the area.

The artworks in this latest circle of production reflect her travels in the Arab World. Without abandoning her personal ways that makes her work stand out, the abstract human-centered approach with the anonymous figures that always shape a familliar face, the color contrasts with her bright and light colors, green, red, pink, blue, to which yellow is generously applied as a shade of the golden colors of the desert and the sun reflecting on the sand, she advances her personal expressionism, in the colorful narration of moments at the zoo, the park, the yard and home, as she experienced them in her trip. Colorful peaks, compositions where the visual levels are deconstructed and reshaped, animals and human figures compose coherent references and reductions to lost innocence and the need for an optimistic outlook on life. [...]

2005, George Georgis (former ambassador of Cyprus in Athens and Professor of Cyprus University)


Με αφαίρεση στη φόρμα, και διατηρώντας όμως τα αναγνωριστικά στοιχεία της εικονοποιούμενης παράστασης η Δώρα Κεπερτή δημιούργησε συνθέσεις ανθρωποκεντρικού εξπρεσιονισμού.

[...] Τα διάφορα οπτικά επίπεδα λειτουργούν συνειρμικά στο έργο της, οργανώνονται σε εικαστικό σύνολο για να πλαισιώσουν τελικά την ανθρώπινη φύση που ταξιδεύει, ατενίζει ή προβληματίζεται ως προς τη στάση απέναντι στη ζωή.

Ο ανθρωποκεντρισμός στο έργο της Δώρας Κεπερτή κυριαρχεί ακόμα και όταν η συγκεκριμένη φιγούρα λείπει. [...]

[...] τα έργα της Δώρας Κεπερτή ταξιδεύουν “…ταξίδι μεγάλης ημέρας μέσα στην νύχτα…”

1998, Εύα Δελαβίνια, τεχνοκριτικός, περιοδικό «Έρευνα», 85ο φύλλο

In an abstract form, but by keeping those elements that define an imagined performance, Dora Keperti created compositions on human-centered expressionism.

[...] The different visual levels function in coherence with her work and are arranged in an artistic ensemble in order to finally accompany man, the human nature that is always traveling or stargazing or contemplating attitudes in life.

Human-centered approaches in the artwork of Dora Keperti are dominant even when this specific figure is missing. [...]

[...] Dora Keperti’s artwork is traveling “…the long journey of day into the night…”

1998, Eva Delavinia, art critic, «Erevna», volume 85


Εκείνο που χαρακτηρίζει τη σχέση της ζωγράφου με το τελάρο, χώρο δομικής συναρμολόγησης της μνήμης μοιάζει με εισβολή μιας χαρμόσυνης  επιστροφής σε έναν τόπο-σπίτι, κήπο, πόλη [...] που απαγορεύει την ερήμοση της λησμοσύνης. [...] Στο έργο της [...] δεν κατατίθεται το άγχος, δεν καταγγέλλεται η μομφή, αναδείχνεται σε ειρηνικό πλαίσιο η αιθρία [...] ίσως για να αναφανεί ακόμη πιο ανελέητη η βία της εισβολής.

1998, Ντιάνα Αντωνακάτου, ζωγράφος – κατάλογος έκθεσης “Τρεις γυναίκες τρία ταξίδια” στο Σπίτι της Κύπρου

What characterizes the relationship between the painter and the frame, a place of structural assembly of memory, looks like an invasion of a happy return to a homeland, town [...] that forbids us to abandon forgetfulness [...] Her work [...] does not include the daily stress, does not denounce reproof, but sunshine flourishes in a peaceful context [...] so that the violence of the invasion is highlighted.

1998, Diana Antonakatou, painter – from the catalogue of the exhibition “Three women, three journeys” at the House of Cyprus